Skip to Content

04. லைப் டிவைன்

 
"ஸ்ரீ அரவிந்தம்"


 

லைப் டிவைன்
(சென்ற இதழின் தொடர்ச்சி....)
 

கர்மயோகி
 

XVII. The Divine Soul 17. தெய்வீக ஆன்மா
 

Being, knowledge have the same rule.

ஜீவன், ஞானம் ஆகியவற்றிற்கும் இதுவே சட்டம்.

Will with the being is another.

உறுதிக்குரியதும் இதுவே சட்டம்.

Knowledge and will of others is yet another.

ஞானமும், உறுதியும் மற்றவருடையதானாலும் சட்டம் பொருந்தும்.

All its experience will be the play of a self-blissful conscious force of being.

அதனுடைய அனுபவங்கள் அனைத்தும் தன்னையறியும் சக்தி தன்னை மறந்து லீலை செய்வதால் எழுவது.

There this truth of unity rules.

ஐக்கியத்தின் சக்தி அங்கு ஆள்கிறது.

Will has to obey that unity.

உறுதி அந்த ஐக்கியத்தைப் பணியும்.

There can be no strife of will with knowledge.

ஞானமும், உறுதியும் மோதுவது இருக்காது.

Neither of them can clash with delight.

இவையிரண்டும் அனந்தத்துடன் மோதுவதில்லை.

Nor will the knowledge, will and delight of one soul clash with the knowledge, will and delight of another.

ஓர் ஆத்மாவின் ஞானம், உறுதி, ஆனந்தம் அடுத்த ஆன்மாவின் ஞானம், உறுதி, ஆனந்தத்துடன் மோதுவதில்லை.

Because they are aware of that unity.

அடிப்படையான ஐக்கியம் தெரிவதால் பிணக்கு ஏற்படுவதில்லை.

It is discord to our divided being.

பகுதியான நம் ஜீவனுக்கே போராட்டம்.

There it changes to a meeting, entwining and mutual interplay of the different notes.

அங்கு - உயர்ந்த ஜீவியத்தில் - பிணக்கு மாறும்; சந்திப்பாக மாறும், தழுவுதலாக மாறும், கலந்து விளையாடுவதாக மாறும்.

These notes are of one infinite harmony.

அவை அனந்தமான ராகத்தின் இனிமையான ஸ்வரம்.

God is the supreme Self of the divine soul.

தெய்வீக ஆன்மாவுக்கு இறைவன் பிரம்மம்.

In its relations with God, it will sense oneness.

இறைவனுடைய தொடர்பில் அது ஒருமையை உணரும்.

It is the oneness of the transcendent and universal Divine with its own being.

தன் ஜீவனுடன் பிரபஞ்ச ஆத்மாவும், பரமாத்மாவும் ஒருமையை உணர்பவர்.

It will enjoy that oneness with God with itself.

இறைவனுடனேயும் அது ஒருமையை உணரும்.

It would do so with its individuality.

தன் தனித்தன்மையால் அதைச் செய்யும்.

With its other selves, it does so in its universality.

மற்ற ஆத்மாக்களுடன் தன் பிரபஞ்ச அம்சத்தால் அதையே செய்யும்.

It will have relations of knowledge.

அதற்கு ஞானத் தொடர்புண்டு.

It will be the play of the divine omniscience.

தெய்வம் எல்லாம் அறியும்என்பதன் லீலையது.

For God is knowledge.

இறைவன்என்பது ஞானம்.

We have ignorance.

நமக்கு அஞ்ஞானம் உண்டு.

There it will be a holding back of knowledge.

நமக்கு அஞ்ஞானம்என்பது தெய்வீக ஆத்மா தன் திறமையை அடக்குவதாகும்.

It will be held back in the repose of Conscious self-awareness.

தன்னையறியும் சலனமற்ற நிலையில் அது தன் திறமையை மறைத்துக் கொள்ளும்.

It is done so that certain forms of self-awareness may be brought forward into activity of Light.

சில ஞான ரூபங்கள் ஜோதியின் செயல் வெளிப்பட அதைச் செய்கின்றனர்.

The relations of the divine soul will have its aspect of will.

தெய்வீக ஆன்மாவின் உறவுக்கு உறுதியின் அம்சம் உண்டு.

It will be there the play of omnipotence.

அது இருக்கும். அது எல்லாம் வல்லவனின் லீலை.

For God is Force, Will, Power.

இறைவன் சக்தி, உறுதி, அதிகாரம்.

We have weakness and incapacity.

நமக்கு இயலாமை, முடியாமையுண்டு.

In the divine soul, it will be a holding back of will.

தெய்வீக ஆன்மாவில் அதே செயல் உறுதியைக் கட்டுப்படுத்தி

அடக்குவதாக இருக்கும்.

It will be held back in tranquil concentrated force.

அமைதியான செறிந்த சக்தியுள் அது அடங்கும்.

It is so because certain forms of divine conscious-force may realise themselves.

தெய்வீகமான தன்னையறியும் சக்தியின் சில ரூபங்கள் சித்திக்க அது நடைபெறுகிறது.

They realise themselves brought forward into forms of Power.

அதிகார சக்தியின் ரூபங்களாக அவை வெளிப்பட்டால் அவை சித்திக்கின்றன.

The divine soul's relations of love and delight will be the holding back of joy.

அன்பும், ஆனந்தமும் வெளிப்பட தெய்வீகஆன்மா சந்தோஷத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

It is held back in the still sea of Bliss.

அமைதியான ஆனந்தசாகரத்துள் அவை அடங்கி ஒடுங்குகின்றன.

It is done so that certain forms of divine union and enjoyment will be realised.

தெய்வம் ஒருமையாலும், அனுபவத்தாலும் சில ரூபங்கள் சித்திக்க வேண்டி அது நடக்கிறது.

They will be realised in an active upwelling of waves of the Bliss.

ஆனந்த அலைகள் விறுவிறுப்பாகப் பொங்கி எழும்பொழுது அவை பலன் தரும்.

All its becoming will be formation of the divine being.

தெய்வீகஜீவனின் ரூபங்கள் உருவகமாகி இது போன்ற நிலையைச் சிருஷ்டிக்கின்றன.

It is in response to these activities.

இந்நிகழ்ச்சிகளின் வழக்கமான முடிவுகள் அவை.

What is with us cessation, death, annihilation will be only rest, transition.

மரணம், அழிவு, முடிவுஎன நாம் அனுபவிப்பது அங்கு மாற்றம், அமைதியாகும்.

It will be a holding back of the joyous creative Maya in the eternal being of Sachchidananda.

சச்சிதானந்தம் ஆனந்தமாக மாயையால் சிருஷ்டிப்பதை அது பிடித்து நிறுத்தும்.

This oneness will not preclude relations of the divine soul with God, its supreme Self.

இந்த ஒருமை தெய்வீக ஆன்மாவுக்கு இறைவனுடன் - அதன் உயர்ந்த பிரம்மத்துடன் - உள்ள தொடர்பைத் தடுக்காது.

It is founded on the joy of difference separating itself from unity to enjoy that unity otherwise.

மாறுபாட்டின் ஆனந்தம் அதன் அடிக்கல். ஐக்கியத்தினின்று பிரிந்து ஐக்கியத்தை வேறு வகையாக அனுபவிக்கச் செய்கிறது.

It will not annul the possibility of any of these exquisite forms of God-enjoyment.

இறைவனை அற்புதமாக அனுபவிக்கும் எந்த சந்தர்ப்பத்தையும் அது கரைக்காது.

It is the highest rapture of the God-lover in his clasp of the Divine.

இறைவனின் அணைப்பில் அதிகபட்ச ஆனந்தபூரிப்பு அது.

This is the nature of the life of the divine soul.

இதுவே தெய்வீக ஆன்மாவின் சுபாவம்.

It has to realise itself.

அது தன்னைச் சித்திக்க வேண்டும்.

In what conditions will it do so?

எந்த நிபந்தனைகளால் அது முடியும்?

By what condition and in which condition will it realise itself.

எது நிபந்தனை? எந்தச் சந்தர்ப்பம் அதைப் பூர்த்தி செய்யும்?

There are properties, qualities, activities and faculties.

அவை குணங்கள், சுபாவம், செயல்கள், செயல்திறன்.

They are the instrumentation of forces formulating themselves.

அவை சக்திரூபம் பெற உதவும் கருவி.

All experience in relation proceeds through such instrumentations.

உறவில் அனுபவம் அதுபோன்ற கருவிகளால் நடைபெறுகிறது.

We can offer an example.

ஓர் உதாரணம் தர முடியும்.

Mind throws itself into various forms of mind power.

மனம் பல்வகையான மனச்சக்திகளின் ரூபம் பெறுகிறது.

They are judgement, observation, memory, sympathy, etc.

அவை தீர்மானம், கவனம், நினைவு, அனுதாபம் ஆகியவை.

These are proper to its being.

அவை அதன் ஜீவனுக்குப் பொருத்தமானவை.

So also the Supermind must act.

அதுபோல் சத்தியஜீவியம் செயல்பட வேண்டும்.

It will act through forces, faculties, functionings proper to supramental being.

சக்தி, செயல்திறன், செய்முறை வழியாக சத்தியஜீவியத்திற்கேற்ப அவை செயல்படும்.


 

Supermind is Truth-Consciousness.

சத்தியஜீவியம் சத்தியம் - ஜீவியம்.

Otherwise there will be no play of differentiation.

அப்படியில்லாவிட்டால் மாறுபாட்டில் லீலையில்லை.

We can consider them later.

நாம் இதைப் பின்பு பார்க்கலாம்.

Here we are only considering metaphysical foundations, their eassential nature and principles.

அதன் சாரமான சுபாவத்திலும், தத்துவத்திலும் தற்சமயம் நாம் தத்துவ விசாரணை செய்கிறோம்.


 

The one essential condition is to abolish the ego.

ஒரு முக்கிய நிபந்தனை - அகந்தை அழிய வேண்டும்.

Its presence is our mortality and fall from the Divine.

அகந்தை இருந்தால் மரணமுண்டு; இறைவனை விட்டகல வேண்டும்.

This is our 'original sin'.

"பாவம்' என்பதில்லை. அது பிறப்பில் ஏற்பட்டதன்று.

It is our deviation from the Truth, the Right, the Spirit, from its oneness, integrality and harmony.

சுமுகம், ஒருமை, பூரணத்திலிருந்தும் சத்தியம், ஆன்மா, தர்மத்தினின்றும்

நாம் விலகுகிறோம்.

They are necessary for the plunge of Ignorance.

அஞ்ஞானத்துள் அமிழ அவை அவசியம் தேவை.

It is the soul's adventure in the world.

அது உலகில் ஆன்மா மேற்கொண்ட பயங்கர விளையாட்டு.

From that world are born suffering and evil.

அவ்வுலகினின்று வேதனையும், தீமையும் பிறந்தன.

This is the aspiring humanity.


 

இதுவே மனிதகுலம் தேடுவது.

முற்றும்


 


 



book | by Dr. Radut